Kompozytor to indywidualista. Związek to byt demokratyczny. Festiwal to kreacja zbiorowa. Publiczność, jak to publiczność – nieobliczalna, ale często wierna. Od 48 lat próbujemy pogodzić ogień z wodą. Żeby był wrocławski i ogólnopolski, i międzynarodowy. Reprezentacyjny i interesujący, nowy – ale pomny tradycji. Wymyślił go Radomir Reszke – kompozytor, dyrygent i dyrektor. Kierowali kompozytorzy, dyrygenci i dyrektorzy – a w tym roku krytyk i radiowiec. Był najpierw na jesieni, potem zimą, od tego roku wiosną. Niech rośnie i kwitnie! Czego sobie, jemu i Państwu życzy
ZKP Wrocław
AKTUALNOŚCI:
Zapraszam na 27. Festiwal Musica Polonica Nova, który po raz pierwszy w swej 48-letniej historii odbywa się nie w lutym, lecz w wiosennym maju, w dniach 8 - 16. Jego organizatorem jest Filharmonia Wrocławska im. Witolda Lutosławskiego przy współpracy Związku Kompozytorów Polskich i Polskiego Radia.
Podczas 12 koncertów wykonanych zostanie ponad 60 utworów autorstwa 45 kompozytorów, zaś 16 kompozycji zabrzmi po raz pierwszy. W nurcie towarzyszącym Festiwalowi znajdą się cztery spotkania dyskusyjne, pokazy filmów eksperymentalnych i prezentacje nagrań historycznych. Zaproponujemy Państwu także możliwość korzystania z dostępnej przez cały czas Festiwalu instalacji dźwiękowej – spaceru dźwiękowego, której części, umieszczone w wybranych miejscach miasta, przenosić będą przechodniów w historyczną brzmieniowość Wrocławia Dźwięki te zapewne niejednokrotnie spowodują wrażenie déja vu…
Podczas Festiwalu zaprezentowane zostaną różne obszary kompozytorskiej twórczości. Wykonanie kilkunastu pieśni masowych z początku lat 50. ma być próbą odpowiedzi na pytanie, czy taki repertuar faktycznie, jako, że dziś uważany za ideologicznie niesłuszny, musi pozostać odsądzony od czci i wiary. Jest on konfrontowany ze swoistą „reanimacją” słynnej Symfonii Pokoju Andrzeja Panufnika z 1951 roku oraz przypomnieniem II Symfonii „Olimpijskiej” Zbigniewa Turskiego, uhonorowanej w 1948 roku złotym medalem w kategorii: sztuka podczas Letniej Olimpiady w Londynie i potępionej podczas Zjazdu Kompozytorów Polskich w Łagowie Lubuskim w roku następnym. A więc… symfonia na medal! Zabrzmi ona 9 maja.
Czy można nićmi (tak, tak… nićmi!) grać na fortepianie? Można! A czy prawdą jest, że w utworze Aleksandra Nowaka odnajdziemy ślad akordu chopinowskiego? Wysłuchajmy koncertu 8 maja! Maraton z sonetami Szekspira, to kontrapunkt różnych estetyk: gęstej u Andrzeja Czajkowskiego, surkonwencjonalnej u Pawła Mykietyna i zanurzonej w elektronice oraz wzbogaconej o warstwę video w cyklu utworów Katarzyny Głowickiej (10.05).
Fortepianowy portret nadwrażliwego minimalisty Tomasza Sikorskiego to zaproszenie do kontemplacji samotności dźwięków, które przenoszą słuchacza w obszar metafizyczny (11.05). Ostatnie dni Festiwalu to prezentacja różnorakich połączeń: muzyki i teatru, muzyki i obrazu, muzyki i ekranu, muzyki i ruchu. Kulminacją tych działań jest polska premiera opery Hanny Kulenty. Dzieło to, które nosi niepokojący tytuł Matka czarnoskrzydłych snów, po raz pierwszy wykonane zostało 15 lat temu w Monachium, osiągając tam wielki sukces. Do wysłuchania opery zapraszamy 16 maja. Dzień wcześniej odbędzie się prawykonanie Suity Andrzeja Krzanowskiego – Chopina akordeonu, którego 20. rocznicę śmierci obchodzimy. Suita to koncertowa wersja sensacyjnej Audycji V - mega-opery multimedialnej z 1977 r.
W przestrzeń dialogu dźwięków i obrazów, tak za sprawą partytur graficznych Romana Haubenstock-Ramatiego, jak i prac polskich plastyków oraz projekcji video, przeniesie nas występ zespołu „Kwartludium” (także 15.05). Puentą Festiwalu będzie prezentacja teatru instrumentalnego z udziałem baleriny, mima, aktora i kameralistów z niemieckiego zespołu „Leitundlause Musiktheater”, która odbędzie się 16 maja. Artyści wykonają kultowe TIS MW2 Bogusława Schaeffera.
Podczas 12 koncertów wykonanych zostanie ponad 60 utworów autorstwa 45 kompozytorów, zaś 16 kompozycji zabrzmi po raz pierwszy. W nurcie towarzyszącym Festiwalowi znajdą się cztery spotkania dyskusyjne, pokazy filmów eksperymentalnych i prezentacje nagrań historycznych. Zaproponujemy Państwu także możliwość korzystania z dostępnej przez cały czas Festiwalu instalacji dźwiękowej – spaceru dźwiękowego, której części, umieszczone w wybranych miejscach miasta, przenosić będą przechodniów w historyczną brzmieniowość Wrocławia Dźwięki te zapewne niejednokrotnie spowodują wrażenie déja vu…
Podczas Festiwalu zaprezentowane zostaną różne obszary kompozytorskiej twórczości. Wykonanie kilkunastu pieśni masowych z początku lat 50. ma być próbą odpowiedzi na pytanie, czy taki repertuar faktycznie, jako, że dziś uważany za ideologicznie niesłuszny, musi pozostać odsądzony od czci i wiary. Jest on konfrontowany ze swoistą „reanimacją” słynnej Symfonii Pokoju Andrzeja Panufnika z 1951 roku oraz przypomnieniem II Symfonii „Olimpijskiej” Zbigniewa Turskiego, uhonorowanej w 1948 roku złotym medalem w kategorii: sztuka podczas Letniej Olimpiady w Londynie i potępionej podczas Zjazdu Kompozytorów Polskich w Łagowie Lubuskim w roku następnym. A więc… symfonia na medal! Zabrzmi ona 9 maja.
Czy można nićmi (tak, tak… nićmi!) grać na fortepianie? Można! A czy prawdą jest, że w utworze Aleksandra Nowaka odnajdziemy ślad akordu chopinowskiego? Wysłuchajmy koncertu 8 maja! Maraton z sonetami Szekspira, to kontrapunkt różnych estetyk: gęstej u Andrzeja Czajkowskiego, surkonwencjonalnej u Pawła Mykietyna i zanurzonej w elektronice oraz wzbogaconej o warstwę video w cyklu utworów Katarzyny Głowickiej (10.05).
Fortepianowy portret nadwrażliwego minimalisty Tomasza Sikorskiego to zaproszenie do kontemplacji samotności dźwięków, które przenoszą słuchacza w obszar metafizyczny (11.05). Ostatnie dni Festiwalu to prezentacja różnorakich połączeń: muzyki i teatru, muzyki i obrazu, muzyki i ekranu, muzyki i ruchu. Kulminacją tych działań jest polska premiera opery Hanny Kulenty. Dzieło to, które nosi niepokojący tytuł Matka czarnoskrzydłych snów, po raz pierwszy wykonane zostało 15 lat temu w Monachium, osiągając tam wielki sukces. Do wysłuchania opery zapraszamy 16 maja. Dzień wcześniej odbędzie się prawykonanie Suity Andrzeja Krzanowskiego – Chopina akordeonu, którego 20. rocznicę śmierci obchodzimy. Suita to koncertowa wersja sensacyjnej Audycji V - mega-opery multimedialnej z 1977 r.
W przestrzeń dialogu dźwięków i obrazów, tak za sprawą partytur graficznych Romana Haubenstock-Ramatiego, jak i prac polskich plastyków oraz projekcji video, przeniesie nas występ zespołu „Kwartludium” (także 15.05). Puentą Festiwalu będzie prezentacja teatru instrumentalnego z udziałem baleriny, mima, aktora i kameralistów z niemieckiego zespołu „Leitundlause Musiktheater”, która odbędzie się 16 maja. Artyści wykonają kultowe TIS MW2 Bogusława Schaeffera.
Festiwal będzie ekscytował dzień po dniu – zapewniam!
Andrzej Chłopecki, Dyrektor Artystyczny Festiwalu
Andrzej Chłopecki, Dyrektor Artystyczny Festiwalu
